piç olmuş bir hayat...
bir kaybı da ben ekliyorum.
ekliyorum, çünkü çıkartamıyorum. o orada, öylece... ne biri ne de diğeri olabilir. olduramam. bana yapılmasından hoşlanmadığım şeyi sevdiğime yapamam...
kıyamamak diye bir şey var ya hani.. ne komik şey o. yalan yani aslında, ama özünde var işte geçiciliğine rağmen. herkes herkese, herkes her şeye çatır çatır kıyıyor be. insan kendine kıyıyor yahu, ben örneğin...
kendimi iğrenç hissettiğimi söylemiş miydim?
-KENDİMİ İĞRENÇ BULUYORUM.
sebep niyetine bir sıfat menüsü koyardım ortaya da , uğraşamaya bile değmem şu an...
olduğumu sandıklarım bile değilim; o kadarını söyleyeyim yetsin artık.
sülükle özdeşleştiriyorum bazen kendimi. sevimsiz bir hayvan seçtim ama durum bu. varlığım başkalarının varlığına armağan.
bazen bir gaza geliyorum kendi kendime; toparlar gibi oluyorum; kendi kendimi yıldırıyorum sonra. yıldırım... benim adım olsa fena olmazmış.
iyi düşüneyim de iyi olsun bari; evrene çağrılar yönelteyim; sonra o çağrılarım dönsün dolaşsın gerisin geriye bana gelsin. o mevzu da iç işlerinde bağımsız bir de. kalkar kendince doğru zamanda gelir; beni komaya soktuğuyla kalır. ahah daha çağırmadan olmasına mani oldum bile.
dün bir arkadaşımlaydım; hayatıma girmiş mi kalmış mı çıkmış mı belli olmayan ama obsesyona döndüğü belli olan biriyle, geçmişte aramda geçenlerde ne kadar hıyarca davranmış olduğumu anladım. "öküzsün kızım!" dedim kendi kendime; çin astrolojisinde öküz burcuyum zira, belki onun etkisidir. neyse olan olmuş; geriye kalan sağ da yok. eee şimdi ne olacak?
siktir edelim bunları da...
fazla arabesk olmakla birlikte, içimi parçalayan bir durumla karşı karşıyayım; iç içeyim daha doğrusu. ne yapmalı? böyle yukarı tükürsen başka, aşağıya doğru seyirtsen başka türlü olan durumlardan bu durum; durumlardan da durum beğenemem eğer problemliyse... varlığı üzüntü, yokluğu özlem, hiç olmayışı ikisinin toplamının iki katı gibi bir şey. kendisini yolcu ederken, yanına kendimi de katmamı gerektirecek biri; misafir etsem yandım bittim kül oldum demektir. işbu nedenlerle içinden çıkamıyorum. ne zaman bu kadar ince düşünceli oldum bilmiyorum ama, ya onu üzersem diye de ayrı üzülüyorum. üzülücem yani nihayetinde; o elde var bir...
daha yazmak istediklerim vardı ama aklım kaydı başka yerlere; uçtu gitti kafamdakiler yine. düşünüyorum; öyleyse yok olsam ya keşke..................
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder